Ana içeriğe atla

Kayıtlar

Aralık, 2018 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Mutluluk üzerine bir deneme..

Nasıl mutlu olur insan? Bunun bir formülü var mı, yoksa tamamen rastlantısal mı bilmiyorum. Mutlu olduğum anları, insanları, duygularımı düşünüyorum. Şu ve şu etkenler varken mutluydum diyemiyorum çünkü aynı koşullarda mutsuz olduğum zamanlar da oldu. Gerçek şu ki insan kendinden, hayatından, kararlarının sonuçlarından, insanların hayatındaki yerinden memnun değilse mutlu olması imkansızlaşıyor. Anlık kısa mutluluklarla yetinirken kendiyle kaldığında hiç batmadığı kadar dibe batıyor. Küçükken lakabım şıpsevdiydi. Verecek o kadar çok sevgim ve istemeyen o kadar çok insan vardı ki sanki promosyon dağıtır gibi seni seviyorum ister misin? Diye sevmeye çalıştım insanları. Ama hep denedim hep yeniden sevmeyi başardım. Öyle aşık falan olmadım ama yaşamak, umut etmek için boş bırakmadım kalbimi. Şu yaşıma kadar hep en azından hoşlandığım ve hedefimde olan biri oldu ki bu derin boşluğa, depresyona sürüklenmiyim. Kimini beklediğimden çok sevdim, kiminden beklediğimden çabuk vazgeçtim ama hep sev...

Hayaller, hayatlar, yeni umutlar...

İnsanlar uykuya dalabilmek için koyun sayarlar, doğa sesi dinlerler, süt içerler. Ben küçüklüğümden beri hayal kurarak uyurum. İnsan ne kadar gençse, düşünceleri de o kadar saf oluyor. O yüzdendir son 3 4 yıl öncesine kadar uyumakta hiç sıkıntı çekmedim. Ne zamanki dünyanın ve insanların hiç de  hayallerimdeki gibi olmadığını fark ettim, o zaman bu boşluk buldu beni. Geceleri uyutmayan, sabahları uyandırmayan, zaten çekingenken beni daha çok içime kapatan o boşluk. Bunu insanları sevmeye, güvenmeye, hayal etmeye çabalayarak aştım belirli aralıklarla. Geçen seneye kadar hayallerim o kadar çok kuruldu ve yıkıldı ki, artık sıksan da gevşeyen bir vida gibi kurulsa da emanet durdu bünyemde. İlk defa bir hayalimin gerçekleşme ihtimali olduğuna inandım bu seneye başlarken. Güzel bir ilişkim, beni seven, sevdiğim bir adam vardı. Benimle evlenmek istediğine nerdeyse emindim, baba olma kumaşı da vardı. Ama hayat işte. Önce içimden söküp aldı zorla emek emek kurduğum o sevgiyi. Yavaş yavaş bi...